‫ [قسمت چهارم (آخر)]
‫مترجم : مهدي ‫(Mehdi_Rain)
‫"ارتباط؟ اینها فقط نظره"
‫برای امروز... نودل رو انتخاب می کنم!
‫وای نه، انرژی...
‫"پس، با ریختن آب رویِ صورت شروع میشه؟"
‫بانوی من! بانوی من! ‫منو میشناسید؟
‫"من این همه راه رو تویِ زمان سفر کردم ‫که فقط گرسنگی بکشم؟"
‫لطفا یه کم دیگه صبر کنید! مونگ ریونگ تو راهه! ‫(داستانِ چونیانگ...سولبین الان چونیانگه)
‫مونگ ریونگ؟
‫بله، ارباب جوان، مونگ ریونگ
‫بانوی من!
‫ [سال 1610، دومین سال حکومت پادشاه گوانگ‌ هیگون]
‫دقت کن، تو دختر یه فاحشه ای
‫میدونی گناهِت چیه؟
‫"درسته، این داستان چونیانگه"
‫تو به عنوان یه خدمتکار متولد شدی، و باید ‫وظایفت رو به عنوان یه خدمتکار تمام و کمال انجام بدی!
‫اما مُدام در مورد پدرت حرف میزنی، ‫و حاضر نیستی به من خدمت کنی؟!
‫من خوشتیپم، خوش هیکلم
‫چرا؟ آخه من چه ایرادی دارم؟
‫قبول
‫قبول؟
‫بذار اول غذا بخورم
‫چرا همینطور اینجا وایسادید؟ ‫فورا آزادِش کنید!
‫اطاعت!
‫غذایِ تولدِتون آماده ـست!
‫اوه! اونجا رو…
‫این دقیقا همون چیزیه که میخواستم
‫کیمچی با نودل بهترینه
‫کربوهیدارتِ خالص باعث میشه از درون احساس گرمی کنم... ‫خیلی لذت بخشه...
‫غذام تموم شد؟ یعنی حالا باید بخاطر این ‫بهش خدمت کنم؟ خیلی احساس حقارت می کنم
‫آهای، دوباره برام غذا بیارید
‫ای احمقایِ نادون!
‫بانو میگه که، غذای بیشتری میخواد!
‫چشم، چشم
‫حتما باید نودل تُند هم بخورم
‫یه کم یولمو کیمچی اضافه کنم بهش ‫گوچوجانگ هم اضافه کنم
‫حالا دیگه هیچ آرزویی ندارم
‫چونیانگ، چونیانگ ‫من با ولعِ خوردنت کاملا تحت تاثیر قرار گرفتم
‫پُرخوری و شهوت ‫دست در دست هم...
‫بیا حالا بریم اونجا و ‫با همدیگه یه کم عشقبازی کنیم
‫"باشه، کاری که شروع کردیُ تموم می کنم"
‫مامور مخفی سلطنتی اینجاست
‫مامور مخفی؟ ‫مامور مخفی سلطنتی؟
‫"غذای جانچی گوکسو توی مهمونیِ جشن تولدِ پیون در نام وون"
‫چی؟ ‫آخه اون چطوری رفته داخل؟
‫مترجم : مهدي ‫(Mehdi_Rain)